Sira, terörizm karşısında Sahel bölgesinin dayanıklılığını anlatan şiirsel bir metafor

Özet

Sira (2023) filmi, düğününü kutlamak için çölü geçen teröristlerin ailesindeki tüm erkekleri katletmesine çaresizce tanık olan genç bir kız olan Sira’nın hikâyesini anlatıyor. Tecavüze uğrayan ve çölde tek başına terk edilen Sira, yalnızca hayatta kalmak için gereken içsel gücü değil, aynı zamanda işkencecileriyle savaşmak ve sonunda toplumunu özgürleştirmek için gereken cesareti ve öfkeyi de bulur. Kadınsı bir yüze sahip, kanunsuz ve inançsız erkeklerin zulmünden doğan ve ardından cehennemsi bir ortamda gerçekleşen bir direnç biçimine tanık oluyoruz. Bu makale, bu filmden yola çıkarak direnç figürünün şiirselliğini ve genel olarak Afrika sinematografik yaratımında modellenmesiyle ilgili sorunları inceliyor. Bunu yapmak için bir yandan eşi benzeri görülmemiş bir şiddete maruz kalan öznenin direncinin gücünü, diğer yandan da bu direncin sinematize edilmesinin zorluklarını, yani terörist hidraya karşı mücadelede bir aktör olarak sinemanın arındırıcı ve toplumsal işlevlerini belirlemek amacıyla, teorik araçlarını topolojik göstergebilim ve kültür göstergebiliminden ödünç alan bir yaklaşıma dayanmaktadır. Genel olarak, bu düşünce, Afrika'daki sanatın bağlılığı ve zamanlarının gerçeklerine tanıklık etmek, en hassas olanlar da dahil olmak üzere tüm konuları ele almaya cesaret etmekle görevli Afrikalı yönetmenlerin mesleki bilinci sorusunu gündeme getirmektedir. Böylece sinemayı kıtanın sosyal ve ekonomik kalkınması için bir kaldıraç haline getireceklerdir.